ΤΕΛΟΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΥ ΕΝΣΗΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ – ΑΥΞΗΣΗ ΠΑΡΑΒΟΛΩΝ ΣΤΙΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΔΙΚΕΣ – ΑΡΠΑΚΤΙΚΕΣ ΑΝΟΗΣΙΕΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ/ΔΙΑΔΙΚΩΝ


1. Από τις 25.07.2011 με το άρθρο 70 του ν.3994/2011 ο πολίτης που διεκδικεί στα πολιτικά δικαστήρια με αγωγή να του επιδικασθεί χρηματική αξίωση δεν έχει πλέον τη δυνατότητα να ζητήσει να συζητηθεί η αναγνώριση της βασιμότητας της αξίωσής του αν δεν προκαταβάλει στο Ελληνικό Δημόσιο το τέλος δικαστικού ενσήμου που είναι περίπου 0,7% στο σύνολο της αξίωσης του δηλ. αν ζητεί 10.000 Ευρώ, πρέπει να προκαταβάλει, πλην άλλων, και ποσόν εβδομήντα ευρώ περίπου και αν ζητεί 1.000.000 Ευρώ, πρέπει να προκαταβάλει 7.000 Ευρώ περίπου, αλλιώς το δικαστήριο δεν συζητεί την αγωγή του.

Μέχρι τώρα, από το 1942, εδώ και 69 έτη, ο πολίτης είχε τη δυνατότητα να ζητεί απλώς να αναγνωρισθεί με δικαστική απόφαση ότι άλλος του οφείλει χρήματα, και δεν υπεχρεούτο να καταβάλει αυτό το τέλος.

Η υποχρέωση καταβολής υπήρχε αν ο διάδικος ζητούσε να  αποφανθεί το δικαστήριο ότι ο αντίδικος του είναι υποχρεωμένος να του καταβάλει το ποσόν, οπότε η δικαστική απόφαση είναι εκτελεστή (καταψηφιστική) και ο πολίτης μπορεί να εξαναγκάσει τον οφειλέτη με τα νόμιμα μέσα της αναγκαστικής εκτελέσεως ( κατάσχεση, πλειστηριασμός) να εξοφλήσει.

Αν επετύγχανε απλώς αναγνωριστική απόφαση είχε τη δυνατότητα να καταβάλει τότε το ανάλογο τέλος και να την μετατρέψει σε καταψηφιστική για να έχει τη δυνατότητα να την εκτελέσει και να εξαναγκάσει τον οφειλέτη σε καταβολή.

Έτσι, απέφευγε ο διάδικος, ιδίως αν δεν είχε την οικονομική δυνατότητα όπως συμβαίνει σε πολλές περιπτώσεις αγωγών με τις οποίες ζητούνται χρηματικά ποσά, μια δαπάνη η οποία ενείχε τον κίνδυνο να αποβεί περιττή ιδίως στις περιπτώσεις αμφιβολίας για το τελικό αποτέλεσμα της ενέργειας ή αμφιβολίας για τη κατά τη στιγμή της περατώσεως της δίκης φερεγγυότητα του οφειλέτη του ήτοι εντοπισμό αξιοχρέων περιουσιακών στοιχείων του  και συνεπώς δυνατότητα να εκτελεσθεί αποτελεσματικά η απόφαση για να ικανοποιηθεί η αξίωση.

Αν προστεθεί σε τούτα και η παροιμιώδης βραδύτητα στην πρόοδο και περάτωση της δίκης γίνεται πρόδηλο ότι η ρύθμιση για τη μη υποχρεωτική καταβολή του τέλους αυτού στις αναγνωριστικές αγωγές για χρηματικές αξιώσεις (για 69 ολόκληρα χρόνια) ανταποκρινόταν σε πραγματική ανάγκη και διευκόλυνε την πρόσβαση ιδίως των οικονομικά  ασθενεστέρων πολιτών στη δικαιοσύνη με την έννοια της πρόσβασης σε δημόσια λειτουργία χρηματοδοτούμενη κατ’αρχήν από το δημόσιο προϋπολογισμό –δηλαδή τους εμμέσους και αμέσους φόρους- αλλά και πολλούς άλλους ειδικούς πόρους που επίσης   οι πολίτες κατέβαλαν όπως εκατομμύρια από ένσημα για τη χρηματοδότηση δικαστικών κτιρίων («μεγαρόσημα»), μετατροπές ποινών κ.α.

Η αθέμιτη διασπάθιση και κατασπατάληση σε άλλους σκοπούς αυτών των πόρων από όλες ανεξαιρέτως τις κυβερνήσεις που είδε η χώρα μας έχει οδηγήσει στην αθλιότητα των ερειπίων, των ανεπαρκών και εξαθλιωμένων δικαστικών κτιρίων όλης της χώρας, στην ποσοτική ανεπάρκεια του έμψυχου δυναμικού (δικαστές, δικαστικοί υπάλληλοι), στην αδυναμία ή την άρνηση απονομής δικαιοσύνης αφού οι δικάσιμες για δικόγραφα που κατατίθενται τώρα δίνονται για το 2014 και, όταν έλθει η ημερομηνία δικασίμου το 2014, είναι σίγουρο ότι θα αναβληθεί η συζήτηση για ακόμη δύο ή τρία χρόνια ώστε ο πολίτης που διεκδικεί έννομη προστασία είναι υποχρεωμένος να την αναμένει περίπου μια οκταετία,αν ανθέξει να συνεχίζει μέχρι τότε.

Η «ευφυώς» αρπακτική πολιτική ηγεσία απεφάσισε και έφερε τη ρύθμιση που προπεριγράφεται αλλά δεν ήξερε με ποιο τρόπο να την αιτιολογήσει. Επέλεξε αιτιολόγηση που είναι χειρότερη από τη ρύθμιση καθ’ εαυτή .

Είπαν οι τρεις υπουργοί (για την ιστορία: Ραγκούσης, Π΄΄Κων/νου, , Καστανίδης) στην αιτιολογική έκθεση της 07.06.2011: «Όταν καταθέτει αγωγή ο πολίτης κινητοποιεί ένα πολυδάπανο δημόσιο μηχανισμό συνεπώς οφείλει να καταβάλει τέλος για να μπορεί η πολιτεία να οργανώνει το σύστημα απονομής της δικαιοσύνης κατά τον καλύτερο τρόπο».

Με άλλα λόγια, εκτός από τους φόρους που επιβάλλονται και καταβάλλονται ακριβώς για να χρηματοδοτούνται οι «δημόσιοι μηχανισμοί», τώρα ζητούν για κάθε «μηχανισμό» (ωραίος ορισμός της δικαιοσύνης) να πληρώνεται και επιπρόσθετο κονδύλι για τη συντήρηση και οργάνωση του.

Τότε γιατί να πληρώνονται φόροι, γενικά κι’αόριστα;

Ακόμη, από πού και ως πού είναι «πολυδάπανη» η Τρίτη Συνταγματική Λειτουργία, η Δικαιοσύνη, στη χώρα μας; Είναι βέβαιο ότι η σεβαστή (;) πολιτική μας ηγεσία γνωρίζει άριστα το ψευδές του ισχυρισμού της διότι το ποσοστό του ετήσιου προϋπολογισμού που δίδεται, εδώ και χρόνια, για τη Δικαιοσύνη είναι γελοίο (μισή ή μια μονάδα εκατοστιαία, στην ουσία).

Συνεχίζουν όμως οι τρισμέγιστοι φωστήρες: «Κατά τη συζήτηση των αγωγών, οι πολίτες μετατρέπουν σε αναγνωριστικά τα καταψηφιστικά αιτήματα για να αποφεύγουν την καταβολή δικαστικού ενσήμου και τούτο στερεί το Δημόσιο και άλλους φορείς από σημαντικά έσοδα. Αυτό είναι καταστρατήγηση και κατάχρηση δικονομικών δυνατοτήτων και πρέπει να σταματήσει για να αυξηθούν τα δημόσια έσοδα».

Οι εν λόγω (και άλλοι) υπουργοί έχουν κατηγορηθεί από πολλούς  ότι είναι αδαείς και ανίκανοι. Εδώ, αποδεικνύονται ψευδολόγοι.

Θα  μπορούσε, ενδεχομένως,  να αποδοθεί σε άγνοια ασυγχώρητη το ότι, στην πραγματικότητα, οι αιτήσεις παροχής έννομης προστασίας και αγωγές στα πολιτικά δικαστήρια δεν απαιτούν όλες καταβολή δικαστικού ενσήμου. Το 45% των κατατιθεμένων δικογράφων δεν έχουν αντικείμενο χρηματικό (έτσι π.χ. οι αγωγές διαζυγίου, επιμελείας τέκνων, πολλών κληρονομικών διαφορών, κ.α.).

Άγνοια (επιεικώς) μπορεί να  τους καταλογισθεί και ως προς το ότι ο «πολυδάπανος» μηχανισμός , «κινητοποιείται» (τρόπος του λέγειν) και από τις άλλες, πολλές, αιτήσεις παροχής έννομης προστασίας όπως από τις ειδικές διαδικασίες, την εκουσία δικαιοδοσία, τα ασφαλιστικά μέτρα και άλλα αναρίθμητα αλλά και από τον κολοσσιαίο αριθμό των ιδίαιτερα αποδοτικών για τον δημόσιο προϋπολογισμό ποινικών δικών που διεκπεραιώνονται από τον ίδιο «μηχανισμό» δηλαδή τους ίδιους δικαστές και δικαστικούς υπαλλήλους, στα ίδια άθλια κτίρια και υπό τις ίδιες άθλιες συνθήκες δηλαδή δίχως να απαιτούνται πρόσθετες χωριστές δαπάνες.

Ωστόσο, οι τρεις υπουργοί δεν δικαιούνται επιεικείας διότι συμπεριφέρονται και ως υβριστές επειδή προσθέτουν: «Με την επιβολή δικαστικού ενσήμου θα αποτραπεί η συζήτηση προπετών και αβασίμων αγωγών». Μα ποιο ανόητο μυαλό έκρινε ότι είναι δυνατόν να αποφανθεί εκ των προτέρων αν μια αγωγή είναι προπετής ή αβάσιμη; Με ποια, αντισυνταγματική και λουδοβίκεια, νοοτροπία τολμούν και καταργούν τη δικαστική εξουσία, μόνη αρμόδια να κρίνει το «προπετές» και «αβάσιμον» του δικογράφου και μόνη αρμόδια να επιβάλλει τις προβλεπόμενες ήδη από τον κώδικα  Πολιτικής Δικονομίας χρηματικές ποινές; Ποιος ανόητος ισχυρίζεται ότι οι αγωγές των πολιτών απορρίπτονται (όταν απορρίπτονται) επειδή είναι «προπετείς» ή «αβάσιμες»;

Ρώτησαν οι φωστήρες να μάθουν πόσες αγωγές γίνονται δεκτές, πόσες απορρίπτονται για τυπικές ελλείψεις, πόσες επειδή δεν αποδεικνύονται αληθείς ή δεν είναι νομικά βάσιμες;

Να ασκηθεί κριτική στο ανοσιούργημα αυτό, δεν έχει αξία. Για τους, ενδεχομένως, καλόπιστους (πλην υπουργών) θα είχε, ίσως, αξία να διατυπωθεί μια άλλη πρόταση για να αντιμετωπισθεί η, αδικαιολόγητη μεν πλήν πιθανώς καλόπιστη, ερώτηση: «σκόπιμο δεν είναι να αυξηθούν τα δημόσια έσοδα;» (με την ανόητη πλην προς στιγμήν υποτιθεμένη ως δεκτή παραδοχή ότι τα περί «κινητοποιήσεως πολυδάπανου μηχανισμού κ.α.» είναι ακριβή).

Η απάντηση είναι ότι υπήρχε και υπάρχει η νομοθετική δυνατότητα να υποχρεωθεί ο πολίτης που θέλει να επιλέξει, για τους δικούς του λόγους, «καταψήφιση» ή «αναγνώριση» να το δηλώσει στο δικόγραφο της αγωγής που καταθέτει δίχως δυνατότητα να μετατρέψει εκ των υστέρων το καταψηφιστικό αίτημα σε αναγνωριστικό όπως γινόταν έως τώρα. Τούτο μπορεί να γίνει με σχετικά απλή διάταξη με την οποία θα προβλέπεται ότι η μετατροπή αυτή δεν θα λογίζεται πλέον ως παραδεκτός περιορισμός του αιτήματος.

Η άποψη του γράφοντα είναι ότι επιβάλλεται να ζητηθεί από τους λειτουργούς της δικαιοσύνης (δικαστές, δικηγόρους) να διεκδικήσουν την κατάργηση αυτού του αθλίως εισπρακτικού ανοσιουργήματος.

2.H εισπρακτική επίθεση στους διαδίκους-πολίτες εκδηλώθηκε έντονα και, δυστυχώς, πέρασε αδιαμαρτύρητα, και το 2010 με το ν. 3900/2010 με τον οποίο τα παράβολα για την άσκηση ενδίκων μέσων και βοηθημάτων στα Διοικητικά Δικαστήρια πολλαπλασιάστηκαν (π.χ. για την άσκηση έφεσης στο Διοικητικό Δικαστήριο μέχρι πρότινος αρκούσε το ποσόν των 4,25 Ευρώ τώρα απαιτείται ποσόν 150 (εκατόν πενήντα ευρώ) ανά διάδικο.

΄Αν δεν καταβληθεί αυτό το παράβολο το ένδικο μέσον απορρίπτεται ως απαράδεκτο. Έτσι, σε μια ομαδική αγωγή π.χ. για επίδομα εκατό υπαλλήλων απαιτούνταν για την έφεση 425 Ευρώ ( 100 x 4, 25 για κάθε διάδικο) ενώ, τώρα, απαιτούνται 15.000 Ευρώ (150 x 100 για κάθε διάδικο).

Άς σημειωθεί ότι οι ομαδικές  αγωγές εργαζομένων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα είναι σύνηθες φαινόμενο,  δικάζονται ως μια αγωγή και έχουν νομοθετικά εδώ και πολλά χρόνια επιτραπεί ακριβώς για να αντιμετωπισθεί ο φόρτος των διοικητικών δικαστηρίων και να μην εκδίδονται για όμοιες υποθέσεις αντιφατικές προτάσεις. Τι ελπίζουν οι φωστήρες;

Ότι θα αποτραπούν οι πολίτες εργαζόμενοι από την άσκηση των δικαιωμάτων τους και θα ωφεληθεί αδίκως το Δημόσιο με πρόσχημα ότι θα «αποσυμφορήσουν το φόρτο  των δικαστηρίων, από απερίσκεπτες (!) αγωγές». Αυτό ακριβώς ισχυρίζονται με την η αιτιολογική έκθεση: «αναπροσαρμόζεται σε λογικό (!) και εύλογο (!) ύψος το ποσόν του παραβόλου για να αποτραπεί η άσκηση απερίσκεπτων και αστήρικτων ενδίκων βοηθημάτων ώστε να εξασφαλισθεί η εύρυθμη λειτουργία των δικαστηρίων»! Βέβαια, εδώ καθιερώνεται από την αυτοκρατορική νομοθετική βούληση μια πέρα για πέρα αντισυνταγματική διάκριση: Ενώ το άρθρο 20 του Συντάγματος ορίζει ότικαθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας και το άρθρο 4 ότι οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου ο αυθαίρετος νομοθέτης έρχεται να μας χωρίσει σε κατηγορίες «απερίσκεπτων» και «σωφρόνων» ορίζει ότι για τους απερίσκεπτους μεν δεν ισχύουν οι συνταγματικές διατάξεις ενώ δικαιούνται δικαστικής προστασίας μόνον οι σώφρονες, αλλά με οικονομική επιβάρυνση. Έτσι, βέβαια, επιβαρύνει και τους μη απερίσκεπτους αλλά το αποσιωπά.

Ουδείς όμως τους έχει δώσει το δικαίωμα να χωρίζουν τους πολίτες σε τέτοιες κατηγορίες. Ουδείς τους επέτρεψε να καλύπτουν τις σπατάλες για τις διάφορες ανοησίες , τις μίζες των σκανδαλωδών προμηθειών, τις ζημίες που έχει προκαλέσει στο Δημόσιο η άπληστη ιδιοτέλεια και η ογκώδης ανικανότητα τους με κεφαλικούς φόρους.

Αυθαιρετούν με ψευδέστατα προσχήματα  αντί να εξορθολογίσουν τις συνθήκες απονομής της Δικαιοσύνης. Υποχρεώνουν τους εκατό π.χ. εκπαιδευτικούς που διεκδικούν με ομαδική έφεση, ανακοπή ερημοδικίας, αντέφεση, αίτηση αναθεώρησης ή τριτανακοπή το οιοδήποτε δικαίωμα τους να προκαταβάλουν 15.000 (δέκα πέντε χιλιάδες) Ευρώ και δεν εξετάζουν αν αυτοί οι άνθρωποι είναι απλήρωτοι ή κακοπληρωμένοι άρα αδυνατούν να ανταπεξέλθουν. Παρανομούν παραβιάζοντας το Σύνταγμα με ωμότητα. Καταργούν θεμελιώδεις δημοκρατικές αρχές. Μας νουθετούν να μην είμαστε «απερίσκεπτοι». Οι συνταγματάρχες της χούντας μας έλεγαν «ασθενείς στο γύψο» που δεν δικαιούνται συνταγματικών ελευθεριών. Η διαφορά μεταξύ τούτων και εκείνων δεν είναι μεγάλη. Τούτοι ίσως είναι χειρότεροι, διότι μας χαρακτηρίζουν κρετίνους με μόνο σκοπό να προσπορισθούν χρήματα πουδεν θα τα διαθέσουν για την «εύρυθμη λειτουργία της δικαιοσύνης» όπως δεν διέθεσαν, οποτεδήποτε, ικανά κονδύλια για την λειτουργία της.

www.dikigorein.eu/

Advertisements

Posted on 13/01/2013, in Κοινωνία. Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Αφήστε το σχόλιο σας

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Vradino

ΦΙλοσοφήσεις, απόψεις, αναλύσεις...οι σκέψεις μας σε άρθρα!

Trakosioi's Blog

Με γλώσσα Δωρική

fakfukfon

e-zine

ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ - ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

«Τους καιρούς της παγκόσμιας εξαπάτησης, το να λες την αλήθεια είναι επαναστατική πράξη.»

WordAds

High quality ads for WordPress

Matt on Not-WordPress

Stuff and things.

2013 ΜΑΡΑΘΩΝ

Η δημοκρατία καλεί ξανά μετά από 2500 χρόνια τα παιδιά της. Τους Έλληνες.

κ.α.π.α. - Κίνηση Ακομμάτιστων Πολιτών Αγρινίου

Δημοκρατία είναι το πολίτευμα όπου η εξουσία πηγάζει από τον λαό, ασκείται από τον λαό και υπηρετεί τα συμφέροντα του λαού. - Κίνηση Ακομμάτιστων Πολιτών Αγρινίου - Since 5/8/2011 - © Αστική Εταιρία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα.

Νοθεία στο ψέμα

Λέμε την Αλήθεια - Κριτικάρουμε το ψέμα

JusticeForGreece

Action expresses priorities !

ΕΛΛΑΣ

Ανεξάρτητη ενημέρωση

Plateia Molaon

Το blog της Αμεσοδημοκρατικής Συνέλευσης Λακωνίας

enwmenoi

ολοι ενωμενοι

ΝΕΑ ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΤΡΟ ΦΕΛΛΟΥ

Νέα και Παράξενα-Σελίδες εναλλακτικής πληροφόρησης και ειδήσεων-alternative informations

AΡΧΕΙΟ ΕΝΘΕΜΑΤΩΝ 2010- 8.5.2016

Επιμέλεια: Στρατής Μπουρνάζος - Συντακτική ομάδα: Μάνος Αυγερίδης, Μαρία Καλαντζοπούλου, Ιωάννα Μεϊτάνη, Στρατής Μπουρνάζος

Const4ntino's Free Zone

Ημερολόγιο σκέψεων και όχι μόνο...

Αρέσει σε %d bloggers: